گل یاس دل من ،

چند صباحی است هوایی شده است

نه به من گوش دهد ، نه به آواز دلش ، نه به نجوای قناری سکوت

نه دگر میبیند، نه دگر میشنود

هلهله آن همه کودک مستانه نور

آن همه نغمه که بود

آن همه ایامی که دلش بسته به هر چهچهه مرغی بود

گُلک یاس دلم باز هنوز

بیقرار نَفَسِ آن همه احساس زلال

آن همه لحظه ناب

آن همه شور و سرور

دل به نجوای عمیق دل تو میسپرد

کودکم،

من دیدم،

آن همه پاکی و عشق ، آن همه نور ِ امید

آن همه شعشعه معصومی که از پرتو احساس نگاهت بارید

امروز،

من و این قاصدک و شاخه ای از یک گل سرخ و گل یاس

عهد بندیم

نه به هر نمره بد، نه به هر حرف زیاد ، نه به هر دیکته غیر از 20 !

ندهیم غیر از نور

ندهیم غیر از عشق

ندهیم جز آنچه دلکَت می خواهد .....

میشه مثل آسمون شب سیاه بود  با دل پر ستاره

میشه سیاه بود ولی با صفا

میشه سیاه بود ولی پر از ترانه های بودن

میشه سیاه بود ولی نگاهی داشت پر از زندگی

میشه سیاه بود ولی قشنگ

میشه سیاه بود ولی از هر چی سفیدی پاک تر

میشه سیاه بود ولی دل بست

میشه سیاه بود ....

بله ...

پیشی عزیز! .... میشه مثل تو سیاه  و پشمالو بود ولی دل همه رو بَرد!!!!

                              یک دوست عزیز تولدتون خیییییییییلی مبارک..